فاعل معجزه از دیدگاه صدر المتألهین

فهرست مطلب

چکیده

پیامبران الهی (علیهم السلام) برای اثبات  نبوت خود، دست به خوارق عاداتی زده اند که سبب شده است مردم به نبوت آنان ایمان آورند و آن ها را تصدیق کنند. یکی از بحث های مهم در مورد مسئله معجزه، فاعل معجزه است. نظریات متفاوتی مانند اینکه فاعل معجزه کیست در این مورد ارائه شده است؛ گروهی معجزه را فعل مستقیم خدا می دانند که به دست پیامبران صورت می پذیرد. گروهی دیگر معجزه را فعل مستقیم پیامبر می دانند و نفس پیامبر را در این امر دخیل می دانند. این نوشتار تلاش دارد که نظر صدرالمتألهین  را درباره فاعل معجزه تبیین کند. براساس بررسی ها و مطالعات کتابخانه ای و جستجو در کتب فلسفی  می توان بدست آورد که ایشان قائلند که نفس  پیامبر  به دلیل  تهذیب و خودسازی به مرحله ای رسیده است که می تواند در طبیعت تصرف کند و خوارق عاداتی را موجب شود و از نظر وی، پیامبران در بعضی از مواردِ معجزه در اصل ماده تصرف می کنند و در بعضی دیگر که تصرف در اصل ماده مشکل و بعید به نظر می رسد، پیامبر می تواند در قوای بینائی و شنوایی انسان ها تصرف کند و انسان ها معجزه را مشاهده کنند. بدین ترتیب، این نوشتار به تبییین موضع گیری صدرا در رابطه با فاعل معجزه پرداخته است.

کلید واژه : ملاصدرا، فاعل معجزه، معجزه، علیت.

مرضیه امری[1]

ندا بهرامی[2]

محمدمهدی میرزایی[3]

 

[1]  دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی قم - این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

[2]  دانشجوی دکتری فلسفه و کلام دانشگاه آزاد اهواز

[3]  کارشناس ارشد فقه و حقوق خصوصی